کد خبر: ۱۰۷۱۱۷
تاریخ انتشار: ۱۷:۴۰ - ۱۴ اسفند ۱۳۹۵
حواسمان نیست که اب یادگار پدرانمان نبوده که به مارسیده بلکه امانت فرزندانمان است که باید به ان ها تحویل دهیم.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از نبض نی ریز؛ این روزها کم کم بوی بهار و عید شهررا درگیر خود کرده است و کوچه, پس کوچه های شهر یک به یک رنگارنگ تر از یکدیگر شده اند.

روی یک دیوار پتو خودنمایی می کند و روی یک بام قالی های رنگارنگ، انگار یادمان رفته که کم ابی بلای جان شهرو کشورمان شده است، غافل از همه چیز هرروز بیشتر از دیروز وسایل و حیاط و... می  شوییم که خدای ناکرده از این وان عقب نمانیم یا خودمانی تر این و آن نگویند فلانی تنبل و کثیف است، انگار یادمان رفته که همه دادشان درامده که اب نیست و قرار بر صرفه جویی شده است.

حواسمان نیست که آب یادگار پدرانمان نبوده که به مارسیده بلکه امانت فرزندانمان است که باید به آن ها تحویل دهیم. 

حرف هم که میزنی می گویند خدا خیرت دهد بارندگی های اخیر همه چیز را جبران کرده است،نه جانم صدتاباران هم که بیاید من و تو اجازه نداریم که آب را به این راحتی هاخراب کنیم بعدش هم راحت بگوییم پولش را می دهیم، فرزندان ما فردا برای زندگی خود نیاز به این آب دارند.
امروز برای آبادی حیاط خود حیات فرزندانمان را به خطر نیندازیم.

* م.طهماسبی - هیئت تحریریه نبض نی ریز


برچسب ها: اب ، خشکسالی ، نیریز
دریـچـــــــــــــــــــــه
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: