کد خبر: ۱۳۸۰۵۲
تاریخ انتشار: ۰۹:۴۶ - ۲۳ فروردين ۱۳۹۹
ایرانیان در این بحران، چون غرب نه تنها مصرف کننده صرف نبودند، بلکه خود یک تولید کننده شدند تا اثبات کنند ایرانی آنقدر بد و سیاه که نشان داده می شد نبوده و نیست..
پایگاه تحلیلی خبری شیرازه، سالها بود که عده زیادی از ما ایرانیان خود را تحقیر کرده و غرب و شرق عالم را به چشم همدیگر می کشیدیم، خود را ملتی بی فرهنگ و ادب دانسته که باید از غرب الگو بگیریم تا حداقل بتوانیم مثل انسان زندگی کنیم. 

در کتاب ها رفاه و امکانات و زندگی غربی را عالی جلوه داده و آمال و هدف سیاست و فرهنگ کشور خود را، آنان قرار می دادیم که باید تلاش کنیم مقداری مثل آنان  شویم. 

اما کرونا که آمد همه چیز تمام شد و تشت رسوایی غرب از بام افتاد، در خیابان های غرب و بعضا شرق به خاطر ماسک و دستمال کاغذی صف های عریض و طویل ایجاد شد و عده ای به جان هم افتادند و از خجالت یکدیگر در آمدند. و فروشگاه ها در یک اقدام متحیرانه مورد هجوم هزاران نفر قرار گرفت و قفسه های آن خالی از کالا شد.

عده ای کلیپ بیرون داده و با چشمان گریان برای خود طلب دستمال توالت و غذا و امکانات بهداشتی کردند. عده ای نیز در راهرو و حیاط بیمارستان ها شب را به صبح گذرانیدن تا سیستم بهداشت غرب بتواند مقداری به خود بیاید و امکاناتی فراهم کند.

کادر درمان و متخصصین غرب نیز که در فیلمها دارای بهترین ابزار و لباس بودند، اکنون از روی نداری ماسک یکبار مصرف را ده بار استفاده می کردند و پلاستیک زباله را به عنوان لباس مخصوص ضد عفونی، به تن می کردند و با آن سلفی حقارت می انداختند.

از همه بدتر بازگشت دولت های غربی به شغل و پیشه گذشته خود یعنی راهزنی و غارت دیگر ملل بود، آنها ماسک و دستکش دیگر کشورها را به سرقت می برند و اجازه رسیدن کمک ها و حتی خریدهای دیگر کشورها را به مقصد نمی دهند و دوباره راهزن دریایی شدند.

به قول جوکر شخصیت افسانه ای غرب:  خداکنه که قحطی نشه چون مردم متمدن غرب حتی همدیگر رو می خورند. 

و اما ایران...
نمی گوییم همه چیز عالی است و همه امکانات فراهم، اما فروشگاه ها پر از محصولات است و نمی توان صفی برای خرید در جایی دید. قفسه ها مملو از کالا بوده و مردم کم و به اندازه خرید می کنند.
جدای از سازمان های دولتی، مردم و گروه های جهادی در کف خیابان بوده و بدون چشمداشت اقدام به کمک پیشگیرانه در ضد عفونی کردن معابر می کنند، به نیازمندان بسته غذایی داده و از آنها سرکشی می کنند.

به پیرمردی که لقمه ای نان و پنیر ندارد در یک روز صدها میلیون کمک می کنند و نمی گذارند اگر فقیری اشک ریخت، اشک دومش دیده شود.

کارگاه های تولید ماسک در مدارس و مساجد راه افتاده و هر کس در توانش برای مردم خدمت می کند تا مراکز درمانی و منازل مردم بدون حداقل امکانات نباشد. 

ایرانیان در این بحران، چون غرب نه تنها مصرف کننده صرف نبودند، بلکه خود یک تولید کننده شدند تا اثبات کنند ایرانی آنقدر بد و سیاه که نشان داده می شد نبوده و نیست.

آری با  دیدن این صحنه ها در ایران و مقایسه با غرب همه ما یک معذرت خواهی به ایران بدهکاریم که چطور آنرا تحقیر کرده و چماق غرب را بر سر آن فرود می آوردیم،  عملی که کرونا اثباتگر غلط بودن آن شد. ایران من، معذرت می خواهم...

دکتر سید محسن هاشمی 

دریـچـــــــــــــــــــــه
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: