یک کارشناس علوم دینی:
روز عرفه ایستگاهی برای تنفس معنوی انسان است
یک کارشناس علوم دینی گفت: عرفه فرصتی استثنایی برای بازخوانی پرونده بندگی است. این روز با عظمت، ابعاد مختلفی از شناخت فقر ذاتی، امید به رحمت، پیوند عرفان با حماسه و ارتباط با ولایت را در هم میآمیزد.
حجتالاسلام غلامرضا عزیزی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، گفت: عرفه، هنگامه بارش بیدریغ رحمت پروردگار و زمانه زمزمههای عاشقانهای است که از صحرای عرفات تا عمق جان بندگان مشتاق طنینانداز میشود. روزی که آسمان به زمین نزدیکتر است و درهای استجابت، سخاوتمندانه به روی دلهای امیدوار باز میگردد.
وی ادامه داد: در متون دینی ما، همواره تأکید شده است که این روز ریشه در «معرفت» دارد. اما این شناخت باید در چه ابعادی از زندگی متجلی شود؟ برای درک این حقیقت، توجه به چند مؤلفه اساسی در سیره مکتبی ضروری است:
نخست؛ شناخت فقر ذاتی در برابر غنای الهی
کارشناس علوم دینی گفت: اولین گام در مسیر ارتقای معرفت، درک این واقعیت است که انسان ذاتاً نیازمند است. سیدالشهدا (ع) در فرازهای ملکوتی دعای عرفه این درس بزرگ را میآموزند: «الهی انا الفقیر فی غنایی فکیف لا اکون فقیرا فی فقری». در دنیای امروز که بشر در تکنولوژی و استغنای کاذب غرق شده، بیش از هر زمان دیگری به درک این اضطرار محتاجیم. باید نقابهای بینیازی را کنار زد و در محضر خالق به فقر ذاتی اعتراف کرد؛ اعترافی که نه تنها مایه سرشکستگی نیست، بلکه سرچشمه عزت و استقلال از غیر خداست.
دوم؛ میعادگاه توبه و جوشش رحمت پروردگار
عزیزی ادامه داد: این مناسبت را باید دوره بازآموزی معنوی دانست. در روایات اسلامی تأکید شده گناهانی وجود دارند که جز در این زمان و مکان خاص بخشیده نمیشوند. این امر نشاندهنده جوشش بینظیر رحمت الهی است که جای هیچ ناامیدی باقی نمیگذارد. اگر ماه مبارک رمضان هنگامه ضیافت بود، عرفه روز اجابت است؛ آخرین سنگر برای بازگشت، توبه و جبران مافاتِ جاماندگان از قافله مغفرت.
سوم؛ تجلی پیوند ناگسستنی عرفان و حماسه
وی عنوان کرد: نکته مهم دیگر، پیوند عمیق این روز با نهضت عاشوراست. امام حسین (ع) پس از قرائت دعای پرمغز خود، مسیر را به سمت کربلا تغییر دادند. این حرکت نمادین میآموزد که معرفتِ بدون عمل و عرفانِ بدون جهاد، فاقد معنای حقیقی است. اشک ریختن در این لحظات باید چشمان ما را نسبت به حقایق عالم و مظلومیتهای زمانه بازتر کند. خدای عرفات، همان خدای کربلاست که بندگی همراه با مسئولیتپذیری و حضور در میدان را میطلبد.
چهارم؛ تجدید عهد با ولایت و حجت خدا
این کارشناس علوم دینی همچنین افزود: راه رسیدن به کمال از مسیر ولایت میگذرد. نهم ذیالحجه، فرصتی بینظیر برای ارتباط با امام معصوم و استغاثه به درگاه صاحبالزمان (عج) است. بر اساس روایات، حضرت ولیعصر هر ساله در این مراسم حضور دارند و عطری مهدوی به آن میبخشند. لذا دعا برای تعجیل در فرج باید سرلوحه تمامی مناجاتها قرار گیرد.
عزیزی خاطرنشان کرد: در عصر غیبت و در میان روزمرگیهای طاقتفرسای زندگی مدرن، عرفه به مثابه یک «ایستگاه تنفس معنوی» عمل میکند. شایسته است مؤمنین ساعاتی را فارغ از دغدغههای دنیوی با محبوب خلوت کنند و مصداق این فراز نورانی شوند: «ماذا وَجَدَ مَنْ فَقَدَکَ وَمَا الَّذی فَقَدَ مَنْ وَجَدَکَ» (آن کس که تو را یافت، چه گم کرد و آن کس که تو را گم کرد، چه یافت؟). امید است همگان قدر این فرصت بیبدیل را بدانند و گامهایشان را در مسیر رضای خالق استوارتر سازند.
انتهای خبر/ ۲۲۴۲۲۴
لینک کوتاه خبر
برچسبها
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!