به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، محمد دلیر، مربی هیئت شنای شهرستان جهرم و فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد تربیت‌بدنی، در گفتگویی تفصیلی با خبرنگار شیرازه از مسیر زندگی، دغدغه‌ها و برنامه‌هایش گفت. آنچه می‌خوانید، متن کامل این گفتگو است:

شیرازه: برای شروع، دوست داریم مخاطبان ما و جوانان جهرمی، شما را از زبان خودتان بشناسند؛ متولد چه سالی هستید، تحصیلات‌تان چیست و روزهای عادی‌تان چگونه می‌گذرد؟

محمد دلیر: بنده محمد دلیر، متولد سال ۱۳۷۲ و فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد در رشته تربیت‌بدنی هستم. در حال حاضر مربی هیئت شنای شهرستان جهرم هستم و علاوه بر آن به آموزش خصوصی شنا به رده‌های سنی مختلف مشغولم. زندگی روزمره من تلفیقی از کار و تمرین است؛ بخشی از شبانه‌روز، چه در نوبت صبح و چه در نوبت عصر، به تمرینات سنگین ورزشی اختصاص پیدا می‌کند و بخش دیگر روز را به مربی‌گری، آموزش شنا و تمرین دادن به بچه‌های هیئت شنای جهرم اختصاص می‌دهم.

شیرازه: خیلی از جوانان فکر می‌کنند ورزش حرفه‌ای تمام‌وقت است و دغدغه‌های دیگری در زندگی وجود ندارد. شما به عنوان کسی که هم ورزشکار هستید و هم مربی، این تصور را چقدر درست می‌دانید؟

محمد دلیر: این تصور زیاد دقیق نیست. ورزش حرفه‌ای بخش بزرگی از زمان و انرژی آدم را می‌گیرد، اما زندگی فقط ورزش نیست. من هم مثل هر جوان دیگری دغدغه معیشت، آینده شغلی و خانواده را دارم. مربی‌گری برای من هم عشق است و هم بخشی از درآمد؛ اما واقعیت این است که ورزش در ایران، به‌ویژه در شهرستان‌ها، به‌تنهایی نمی‌تواند همه نیازهای زندگی را پوشش دهد. به همین دلیل خیلی از ورزشکاران مجبورند بین چند نقش تقسیم شوند: ورزشکار، مربی، دانشجو و گاهی کارمند. تعادل بین این‌ها سخت است اما غیرممکن نیست.

شیرازه: از مسیر ورزشی‌تان بگویید؛ چطور شد که شنا را انتخاب کردید و چه مسیری را تا رسیدن به جایگاه مربیگری طی کردید؟

محمد دلیر: از نوجوانی به آب و شنا علاقه داشتم. در جهرم امکانات شنا نسبت به برخی شهرهای بزرگ محدودتر بود، اما همان استخر و همان هیئت، نقطه شروع من شد. کم‌کم تمرینات جدی‌تر شد و در مسابقات استانی شرکت کردم. موازی با ورزش، تحصیل در رشته تربیت‌بدنی را انتخاب کردم چون می‌خواستم دانش علمی پشت تمرین و مربی‌گری را هم یاد بگیرم. کارشناسی ارشد در همین رشته باعث شد نگاهم به ورزش از صرفاً «تمرین و مسابقه» فراتر برود و به سمت آموزش اصولی، آسیب‌شناسی و برنامه‌ریزی تمرینی برود. امروز خوشحالم که می‌توانم همان تجربه و دانش را به بچه‌های هیئت شنای جهرم منتقل کنم.

شیرازه: به عنوان مربی هیئت شنای جهرم، وضعیت این هیئت و استعدادهای شنا در شهرستان را چطور ارزیابی می‌کنید؟

محمد دلیر: جهرم استعدادهای خوبی دارد. بچه‌هایی که در هیئت ما تمرین می‌کنند، هم انگیزه بالایی دارند و هم در برخی رده‌های سنی نتایج خوبی گرفته‌اند. اما واقعیت این است که محدودیت امکانات، اصلی‌ترین چالش ماست. تعداد استخرهای مناسب برای تمرین حرفه‌ای محدود است، زمان تمرین کافی در اختیار نیست و تجهیزات تخصصی هم به اندازه شهرهای بزرگ نیست. با این حال، همان بچه‌ها با حداقل امکانات، حداکثر تلاش را می‌کنند و این برای من بسیار ارزشمند است.

شیرازه: اشاره کردید به محدودیت امکانات. مهم‌ترین نیاز هیئت شنای جهرم در حال حاضر چیست؟

محمد دلیر: مهم‌ترین نیاز، توجه جدی‌تر به زیرساخت است. ما به استخر تخصصی با زمان تمرین ثابت و کافی نیاز داریم، به تجهیزات تمرینی استاندارد و به حمایت مالی برای اعزام تیم‌ها به مسابقات استانی و کشوری. نکته مهم دیگر، حمایت از مربیان است؛ مربی‌گری در شهرستان‌ها اغلب بدون قرارداد و بیمه مناسب انجام می‌شود و این انگیزه ماندگاری را کم می‌کند. اگر این دو سه موضوع حل شود، به نظرم شنا در جهرم می‌تواند در سطح استان حرف اول را بزند.

شیرازه: شما هم ورزشکار هستید و هم مربی. کدام نقش برایتان سخت‌تر است و چرا؟

محمد دلیر: هر دو سختی خودشان را دارند. ورزشکار بودن یعنی مدام در معرض آسیب، فشار تمرین و استرس مسابقه بودن. مربی بودن اما مسئولیت سنگین‌تری دارد؛ چون فقط مسئول نتیجه خودت نیستی، مسئول پیشرفت و حتی سلامت بچه‌هایی هستی که به تو اعتماد کرده‌اند. اگر یک برنامه تمرینی را اشتباه بدهی، ممکن است یک استعداد جوان آسیب ببیند. به همین دلیل مربی‌گری برای من حس مسئولیت بیشتری دارد تا ورزشکاری. البته ترکیب این دو باعث می‌شود که هم از نظر جسمی و هم از نظر دانش، به‌روز بمانم.

شیرازه: به جوانانی که می‌خواهند ورزش، به‌ویژه شنا را جدی دنبال کنند چه توصیه‌ای دارید؟

محمد دلیر: توصیه من این است که اول هدف‌شان را مشخص کنند؛ آیا می‌خواهند شنا را به عنوان حرفه دنبال کنند یا به عنوان ورزشی برای سلامت و نشاط؟ هر دو مسیر ارزشمند است اما مسیر حرفه‌ای نیاز به صبر، تمرین منظم و پشتوانه خانوادگی دارد. توصیه دوم، جدی گرفتن تحصیل در کنار ورزش است؛ من خودم این مسیر را رفتم و می‌دانم که داشتن پشتوانه علمی و تحصیلی، آینده ورزشکار را امن‌تر می‌کند. نکته سوم، انتخاب مربی آگاه و اصولی است؛ کسی که به جای فشار بی‌رویه، به اصول تمرین و سلامت ورزشکار توجه کند.

شیرازه: در پایان، اگر بخواهید یک جمله خطاب به مسئولان ورزش شهرستان و جوانان جهرمی بگویید، آن جمله چیست؟

محمد دلیر: به مسئولان می‌گویم که سرمایه‌گذاری روی ورزش پایه و استعدادهای جوان، سرمایه‌گذاری روی آینده شهر است؛ امکانات و حمایت از مربیان شهرستانی، بهترین راه برای این سرمایه‌گذاری است. به جوانان جهرمی هم می‌گویم که استعداد و توانایی‌شان کم از هیچ‌کس در شهرهای بزرگ نیست؛ فقط باید با پشتکار، نظم و توکل به هدف‌شان پایبند بمانند. من به عنوان یک مربی، افتخار می‌کنم که در کنار این بچه‌ها هستم و امیدوارم روزی شناگران جهرمی را روی سکوهای کشوری ببینیم.

انتهای خبر/224224

خبرنگار: محمد حضوری