کد خبر: ۱۵۱۴۶۸
تاریخ انتشار: ۰۹:۴۲ - ۱۶ آذر ۱۴۰۰
یادداشت:
صفرپور کارشناس مسائل سیاسی و استاد دانشگاه نوشت: امروزه باید دانشجویان با پیروی از پیشکسوتان خود مبارزه با شیطان بزرگ و اصحابش را ادامه داده و با درس گرفتن از گفتمان امامین انقلاب جنایات بی‌‌ شمار آمریکا را فراموش نکرده وبا و روشنگری ترفندهای دشمنان انقلاب با جهاد تبیین؛ پنجه چدنی آمریکایی ها زیر دستکش مخملی را افشا نمایند.
به گزارش سرویس سیاسی شیرازه، غلامرضا صفرپور مدرس دانشگاه و مسئول معاونت بررسی و گفتمان سازی بسیج اساتید استان فارس در یادداشتی اختصاصی برای پایگاه تحلیلی خبری شیرازه به بررسی نقش دانشجو و جنبش های دانشجویی در انقلاب اسلامی پرداخت.

صفرپور نوشت: زمان تأسیس دانشگاه تهران در سال 1312 تا سقوط رضاشاه در سال 1320 با توجه به نوپا بودن دانشگاه و تعداد اندک دانشجو که اکثریت آنان از طبقه ثروتمند بودند، فعالیت سیاسی دانشجویان چشمگیر نبود.
 
در این دوران که با انقلاب کمونیستی در روسیه در سال 1917 میلادی همزمان بود، بیشتر فعالیت های دانشگاهی بعد از شهریور 20 شامل احزاب و گروه های سیاسی با گرایش های فکری مختلف بود که می توان آنها را به سه جریان کلی شرق گرا ( کمونیستی چپ)، غرب گرا ( لیبرالیستی) و اسلامگرا ( مذهبی) تقسیم كرد.
 
که در دانشگاه نیز این سه جریان فکری طرفدارانی پیدا کردند.  و دست به یک سری فعالیت های سیاسی زدند.
 
نمونه بارز آن در آستانه سفر نیکسون، معاون رئیس جمهور آمریکا در 16 آذر ماه 32 به تهران آن هم بعد از کودتای 28 مرداد  بود که در نهایت منجر به شهادت سه تن از دانشجویان دانشکده فنی دانشگاه تهران به نام های مهدی شریعت رضوی، احمد قندچی و مصطفی بزرگ  نیا شد.
 
در اعتراض به این حادثه .دانشجویان به مدت 15 روز از شرکت در کلاس های درس خودداری کردند و از دیگر فعالیت دانشجویی می توان به اعتراضات آنان در مهر ماه 1333 به دلیل انعقاد قرار داد کنسرسیوم نفتیاشاره نمود.
 
اگرچه تا سال 42 بیشتر فعالیت های دانشجویی مربوط به احزاب غیر مذهبی چپ و راست بود، ولی بعد از قیام 15خرداد 42 فعالیت نیروهای مذهبی پر رنگ تر و از اعتبار بیشتری برخوردار شدند.
 
از سال 50 به بعد، چهره های معروف مذهبی از جمله شهیدان حجج الاسلام :مطهری، بهشتی، مفتح، دکتر بهشتی، شهید رجایی و  آیت الله خامنه ای ارتباطی مستمر با جنبش دانشجویی برقرار کردند.
 
بویژه شهید مطهری توانست بین دانشجویان و روحانیت مبارز و اسلام پیوند مستحکمی برقرار كنند.

دانشجویان در انقلاب به عنوان نیروهای تحصیلکرده پیشقراولان مبارزه و نقش تعیین کننده ای در انقلاب داشتند؛ آنان افکار انقلابی را از طریق انتقال به خانواده و فامیل و ارتباط با مدارس و دانشگاه ها، تماس با توده های مردم با حضور و فعالیت در مساجد و ایراد سخنرانی و پخش اعلامیه و نوار، و کشاندن اعتراضات به سطح شهر و تظاهرات در خیابان ها و جامعه منتقل می کردند.
 
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی دانشجویان  در عرصه های مختلف انقلاب حضور فعال داشتند و در تشکیل نهادهای انقلاب از جمله جهاد سازندگی، کمیته های انقلاب، سپاه پاسداران و بنیاد مستضعفان پیشقدم بودند.
 
 همانطور که جنبش دانشجویی در 16 آذر در مبارزه با استکبار جهانی و بیگانه ستیزی متولد شده بود در 13 آبان ماه 58نیز جنبش دانشجویی با بیگانه ستیزی عجین شد و با تصرف سفارتخانه آمریکا به وسیله دانشجویان پیرو خط امام (ره) به عنوان انقلاب دوم از سوی حضرت امام خمینی(ره) نام گرفت.
 
با شروع جنگ تحمیلی دانشجویان که در طول مبارزات خود بیگانه ستیزی را از رهبر و مقتدای خود آموخته بودند درس را رها کرده، و به منظور پاسداری از نظام جمهوری اسلامی به سوی جبهه های جنگ شتافتند و حتی برخی از آنان فرماندهی جبهه های جنگ را پذیرفتند و منشا تحولات چشمگیری در طول هشت سال دفاع مقدس شدند.
 
می توان حماسه هویزه را یکی از شور انگیزترین حوادث جنگ دانست که در دی ماه سال 59 جمعی از مخلص ترین دانشجویان پیرو خط امام به فرماندهی دانشجوی شهید سید حسین علم الهدی تا آخرین نفس در مقابل دشمن بعثی جنگیدند و مظلومانه در خون خود آرمیدند.
 
متأسفانه هرچه از سال های بعد از جنگ عبور می کنیم برخی از دانشجویان تحت تأثیر جریانات سیاسی بیرون از دانشگاه از بیگانه ستیزی که نمونه بارز فعالیت دانشجویی قبل و بعد از انقلاب اسلامی تلقی می شد، فاصله گرفته و به سمت اندیشه های لیبرالیستی و سکولاریستی روی آورده و در وقوع حوادثی همچون کوی دانشگاه و آشوب های خیابانی بعد از انتخابات دولت دهم  تعدادی از دانشجویان حضور فعال در آن ها داشتند که موجب از دست دادن وجهه سیاسی و انقلابی سابق خود در میان ملت شهید پرور ایران اسلامی شدند.

جنبش دانشجویی ایران با هرگونه گرایش فکری و سیاسی در دوره‌های مختلف حیات مبارزاتی خود دارای ویژگی‌هایی همچون ظلم‌ ستیزی، بیگانه ستیزی، عدالتخواهی و استقلال طلبی بوده است که ۱۶ آذر۳۲ و ۱۳ آبان ماه ۵۸ و حضور چشمگیر در ۸ سال دفاع مقدس به عنوان مظهر بیگانه ستیزی و استکبار ستیزی نماد جنبش دانشجویی در ایران به شمار می رود.

امروزه متأسفانه رسانه‌های غربی از فعالیت‌های برخی از جنبش دانشجویی راضی و بعضا حمایت‌های مالی هم می‌کنند‌؛ از جمله می‌توان عده‌ای مانند حقیقت‌جو‌، علی افشاری و... ‌را نام برد که همانند سازمان منافقین به دامن غرب روی آورده و  مدیحه‌سرای قاتلین دانشجویان در16 آذر و جنگ تحمیلی و دشمنان ملت ایران  شده‌اند.

امروزه باید دانشجویان با پیروی از پیشکسوتان خود مبارزه با شیطان بزرگ و اصحابش را ادامه داده و با درس گرفتن از گفتمان امامین انقلاب جنایات بی‌‌ شمار آمریکا را فراموش نکرده وبا و روشنگری ترفندهای دشمنان انقلاب با جهاد تبیین؛ پنجه چدنی آمریکایی ها  زیر دستکش مخملی را افشا نمایند.

انتهای پیام/ح
مطالب مرتبط
دریـچـــــــــــــــــــــه
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: