طرح پزشک خانواده زیر ذره بین «شیرازه»:
بلاتکلیفی مراقبین سلامت طرح پزشک خانواده و سردرگمی مردم همچنان ادامه دارد/ سهم بیمار فقط یک ویزیت ۶ هزار تومانی است!
به گزارش سرویس سلامت شیرازه،  اوایل سال 1399 بود که عده ای از مراقبین سلامت طرح پزشک خانواده مشغول به کار در درمانگاه های دولتی و خصوص استان فارس پس از اعتراضات شفاهی و درخواستهای کتبی خود از متولیان بهداشت و درمان استان در راستای افزایش حقوق و دستمزد و پس از نشنیده شدن صداهایشان اقدام به اعتصاب کرده و دست از کار کشیدند و با انتشار بیانیه ای از دولت و متولیان امر سلامت خواستار مطالبات به حق خود شدند.

در پی این اقدام چندین نفر از این افراد از جاهای مختلف استان با ارسال پیام به سامانه مردمی پایگاه تحلیلی خبری شیرازه خواهان رسانه ای شدن این مشکل شدند تا شاید صدایشان از طریق تریبون رسانه به گوش مسئولین بالا دستی برسد.

 در آن زمان حقوق این افراد کمتر از یک میلیون تومان بود که بخشی از این مبلغ نیز بابت بیمه از آنان کسر می‌شد و به قول خودشان در نهایت 270 هزار تومان برایشان باقی می ماند.

در پی انتشار مطلب شیرازه و مطالبه گری این قشر دانشگاه علوم پزشکی ظاهرا مبلغ بسیار ناچیزی به این دستمزد اضافه می کند اما دیگر مشکلاتشان از جمله تعلق نگرفتن مزایا، عیدی و... همچنان پا بر جا ماند تا اینکه روند کرونا رو به افزایش رفته و فعالیت مراقبین سلامت چندین برابر شد و گاه به خاطر حضور مستقیم در محل درمانگاههایی که بیمار کرونایی مراجعه می کند خطرات جانی آنها را تهدید می‌کرد ولی همچنان با دستمزد اندک قبل ادامه فعالیت دادند.

مراقبین سلامت در استان فارس که بخشی از سنگینی کار طرح پزشک خانواده را بر دوش دارند معتقد هستند چون این طرح نصفه و نیمه و ناکارآمد تنها در فارس اجرا می‌گردد صدای آنها به متولیان بهداشت در وزارتخانه نمی‌رسد و گاه و بیگاه مسئولان استانی با وعده وعیدهای عملی نشده آنها را تا حدودی راضی می‌کنند

اوایل انتصاب رئیس جدید علوم پزشکی شیراز در دولت سیزدهم عده ای از این افراد مقابل دانشگاه علوم پزشکی تجمع کرده و خواستار رسیدگی به مشکلاتشان شدند.

خبرنگار شیرازه نیز برای احقاق حق این قشر مجدد به ماجرا ورود کرد و به سراغ عباس رضائیان زاده معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شیراز رفت.
 
وی در آن زمان اظهار کرد: امروز با حضور در جمع معترضان و گفتگو با آن ها به مشکلاتشان پی بردیم و متوجه شدیم بیشتر بحث ها و چالشها بر روی دریافتی ها و دستمزدها و بیمه آنها است.

رضائیان زاده اعتراض های چندباره مراقبین سلامت را مورد اشاره قرار داد و گفت: معترضین ناراضی از حقوق، مزایا و حق بیمه خود بودند مقرر شده بود که بیمه ۱۲ درصدی را که قرار است به حساب پزشک واریز کند تا به مراقبت تعلق بگیرد این  به حساب پزشک واریز نشود و به طور مستقیم به مراقب سلامت پرداخت گردد، اما از آنجا که بیمه نمی تواند مستقیم با دو نفر قرارداد ببندد و برابر با مقررات فقط پزشک را می شناسد قرار شده یک شرکت واسطی حضور داشته باشد تا مراقبین سلامت تحت پوشش آن قرار گیرند و شرکت مبلغ ۱۲ درصد به علاوه مبالغ دیگری که دانشگاه باید تأمین اعتبار کند به مراقب سلامت پرداخت شود.

این مقام مسئول در 24 آذر سال جاری به خبرنگار شیرازه گفت: بنده به آنها اطمینان میدهم که با پیگیری و بررسی، مشکلات آنها را تا حد امکان و تا جایی که قانون و مقررات اجازه دهد،مرتفع خواهیم کرد، چراکه هر طرحی پس از روی کار آمدن دارای ایراداتی است و قطعاً تغییر در پرداخت حقوق توسط پزشک و منتقل شدن آن به شرکت آوای سلامت دارای مشکل و ایراداتی است که با بررسی باید حل گردد.

 و اما ادامه ماجرا...

مراقبین سلامت طرح پزشک خانواده روز گذشته نیز با ارسال پیام‌های صوتی و کتبی به این رسانه مجدد اعتصاب خود را اعلام کرده و گفتند: از یکم بهمن ماه دست از کار کشیده اند تا تکلیفشان مشخص گردد، چون ظاهرا باز داستان تکراری وعده های عمل نشده آنان را به ستوه آورده است.

خانم مولوی یکی از مراقبین سلامت شهر شیرازگفت: همکاران من الان ۱۰ سال است که با شروع شدن طرح پزشک خانواده مشغول به کار هستند ولی بعد از ۱۰ سال هنوز حقوق مشخصی ندارند و دریافت هایشان کمتر از مبلغ تعیین شده اداره کار است و بیمه را هم  خودشان پرداخت می‌کنند.

وی میگوید: بعد از پیگیری‌های خسته‌کننده، مهرماه امسال ما را شرکتی کردند که این اقدام  هم ۸۹ روز بیشتر طول نکشید و شرکت  لغو شد در حالی که مصوبه ستاد کشوری است که پزشکان باید با مراقبین سلامت  قرارداد ببندند و حقوق اداره کار را به آنها پرداخت کنند.

مولوی افزود: هنوز پزشکان زیر بار این اقدام نمی روند و گفته اند ما قبول نمیکنیم و دانشگاه باید مشکل را حل کندو در این میان دانشگاه علوم پزشکی به پزشکان و آنها مجدد به دانشگاه پاس میدهند و ماه هاست کماکان بلا تکلیف هستیم  و معلوم نیست که پس از گذشت چند ماه باید حق و حقوق خود را از چه کسی و کدام مرجع بگیریم.

این مراقب سلامت با بیان اینکه  چند بار جلو علوم پزشکی تجمع کردیم اما  این اعتراضات هم جواب نداد، اظهار کرد: با نامه‌نگاری به استانداری و رئیس دانشگاه علوم پزشکی شیراز خواهان رسیدگی به حقمان شده ایم چون پزشکان تصمیم گرفته بودند که نامه اخراج مراقبین را بدهند اما ما قبل از اقدام پزشکان از 26 دی ماه هماهنگ شدیم تا در اول بهمن دست از کار بکشیم و اکنون هنوز منتظر اقدام استاندار و رئیس دانشگاه علوم پزشکی هستیم، هرچند به قول شاعر گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من، آنچه البته به جایی نرسد فریاد است

یکی دیگر از مراقبین میگوید: انتظار ما از آقای ایمانیه استاندار فارس که خود به نوعی متولی طرح پزشک خانواده در این استان بوده است و از زمان تصدی گری وی بر دانشگاه علوم پزشکی این طرح رقم خورده باید شرایط ما را بهتر از هر کس دیگری درک کند و پیگیر مطالبات ما باشد، چرا که طرح پزشک خانواده که به خودی خود طرحی ناقص است با رفتن مراقبین سلامت ناقص تر و ناکارآمد تر خواهد شد.

بخش جالب ماجرا اینجاست که  شب گذشته نیز یک نفر از شهروندان شیراز در تماس با سامانه مردمی شیرازه از تغییر و تحولات طرح پزشک خانواده، گرانی داروهای پزشک و تحت پوشش بیمه نبودن برخی اقلام دارویی و ناکارآمدی این طرح گلایه کرد و خواستار پیگیری موضوع شد.

وی با بیان اینکه اوایل اجرای طرح پزشک خانواده، هزینه ویزیت و تزریقات رایگان بوده است، گفت: پس از مراجعه به پزشک خانواده، ویزیت پزشک 6 هزار تومان و تزریقات نیز آزاد محاسبه شد. بخشی از داروها نیز تحت پوشش بیمه قرار نگرفت! اگر بدین صورت ادامه دارد پس فلسفه پزشک خانواده چیست؟

در این گزارش دیگر به سراغ متولیان علوم پزشکی شیراز نخواهیم رفت چون اگر قرار بود اتفاق مبارکی برای مراقبین سلامت و طرح پزشک خانواده بیافتد تا کنون گامی برداشته بودند ، اکنون روی سخن ما با استاندار علمی و انقلابی استان فارس است، کسی که سالها در عرصه سلامت و حوزه خیرین فعالیت داشته و بهتر از شخص دیگری با دردهای این مردم و قشر کم درآمد آشناست.

آقای استاندار با طرح چند پرسش از شما و انتظار یک پاسخ به مردم و رسانه ها خواستار پیگیری و به سرانجام رساندن طرح پزشک خانواده هستیم.

این طرح اگر خوب است چرا پس از سالها هنوز در کل کشور به خصوص پایتخت اجرا نشده و تنها استان فارس و یک استان شمالی پیگیر آن هستند؟ و اگر طرح ناکارآمد و نامناسبی است پس چرا همچنان به کار خود ادامه می دهد؟ آیا مردم استان فارس همواره باید تحمل کننده معضلات طرح های نصفه و نیمه و آزمایشی کشور باشند؟

انتهای پیام/س