بی‌تریبون‌ها تریبون‌دار می‌شوند!
یک فعال فتنه 88 از زشتی «پیام‌های متفاوت» به دنیا می‌گوید!

به گزارش سرویس سیاسی شیرازه، با روی کار آمدن دولت جدید، برخی افراد و گروه‌هایی که سابقه‌ای کاملا منفی در فتنه سال 88 داشتند، دوباره به عرصه سیاسی بازگشته‌اند و با تریبون‌هایی که از سوی دولت و یا گروه‌های نزدیک به دولت به آن‌ها داده می‌شود، سعی می‌کنند تا این چند سال دوری را جبران کرده و به ایفای نقش بپردازند. دکتر سید ابراهیم امینی یکی از این افراد است.


امینی کیست؟

وی در دوره ششم مجلس به نمایندگی مردم ممسنی انتخاب شد. قبل از آن یک بار در انتخابات شرکت کرده که موفق به ورود به بهارستان نشده بود. در مجلس ششم مدتی نایب رئیس کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس بود سپس به‌عنوان عضو هیات رئیسه مجلس انتخاب گردید. پس از پایان دوره مجلس ششم، برای مجالس هفتم و هشتم داوطلب شرکت در انتخابات شد که هر دو بار صلاحیت او توسط هیئت نظارت شورای نگهبان رد شد. نقش امینی در حوادث ماه‌های پایانی مجلس ششم از جمله تحصن برخی نمایندگان کاملا قابل توجه است.

بعد از دوران نمایندگی به عضویت حزب اعتماد ملی درآمد و جزو هيات موسسان اين حزب نيز به شمار مي رود، وي همچنين با حكم محمد خاتمی به عنوان عضو هیات پیگیری و نظارت بر اجرای قانون اساسی انتخاب شد!

اما اصلی‌ترین حضور سیاسی چالش برانگیز امینی استاد دانشگاه شیراز، در عرصه سیاست مربوط می شود به انتخابات ریاست جمهوری سال 1388. پس از اعلام نتیجه انتخابات و شروع بازی خطرناک کروبی و میرحسین موسوی با ادعای دروغین تقلب در انتخابات! امینی از سوی کروبی به عنوان عضو کمیته حمایت از بازداشت شدگان معرفی می‌شود. امینی که ریاست ستاد انتخاباتی کروبی در استان فارس را نیز برعهده داشت به دلایل امنیتی بازداشت می‌شود.

حالا خبرگزاری دولتی ایرنا که با تغییر دولت‌ها، سیاست‌گذاری‌های کلان و خرد آن دست‌خوش تغییر می‌شود به سراغ امینی رفته است تا نظر او را در خصوص مذاکره با آمریکا بپرسد. اگرچه امینی که عضو شورای مرکزی و رئیس کمیته حقوقی، قضایی و داوری خانه احزاب ایران هم هست، این را حق مخالفین تنش‌زدایی در کشور خوانده که دیدگاه‌های خود را مطرح کنند، اما گفته که باید از ایجاد موانع و فشارهای پیدا و پنهان و انعکاس صداهای متفاوت و پیام های متفاوت به دنیا جلوگیری کرد! این اظهار نظر عجیب که با کمی روحیه انحصارگرایی آمیخته شده است، یک سوال مهم را در ذهن هر کسی که دل در گروی این انقلاب و آرمان‌‌هایش داشته باشد، ایجاد می‌کند: جناب امینی، چرا سال 88 شما و دوستان‌تان «صداها و پیام‌های متفاوت» و البته از اساس دروغ از ایران به جهانیان مخابره کردید؟ چرا با دروغ‌پردازی متوهمانه خود، نظام را تحت «فشارهای پیدا و پنهان» قرار دادید؟ و ...

فتنه 88 این روزها از این منظر که برخی افراد فعال در آن، حالا به یاد نظام و آبروی نظام و منافع ملی افتاده‌اند، یک واقعه تاریخی محسوب می‌شود که ناگزیر باید مرتب آن را بازخوانی کرد تا برخی مصلحان امروز، به یاد آوردند که 4 سال قبل چگونه از پشت به این نظام خنجر زدند.