به گزارش گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، تاریخ اسلام مملو از نقطه‌های عطف و درس‌های بزرگی است که برای هر نسلی حرف تازه‌ای دارد. خیلی وقت‌ها وقتی تاریخ صدر اسلام و حوادث بعد از رحلت پیامبر گرامی اسلام (ص) را ورق می‌زنیم، یک سؤال مهم در ذهن شکل می‌گیرد: چرا امیرالمؤمنین علی (ع) با آن شجاعت بی‌نظیر، برای احقاق حق خود دست به شمشیر نبرد و قیام مسلحانه نکرد؟

پاسخ این پرسش بزرگ را باید در کلام ژرف و نورانی حضرت فاطمه زهرا (س) جست‌ وجو کرد؛ جایی که فرمودند: «مَثَل امام، مَثَل کعبه است؛ مردم باید به‌سوی او بروند، نه اینکه او به‌سوی مردم بیاید.» به تعبیر دیگر، این مردم هستند که باید دور محور ولایت بچرخند، نه اینکه ولایت دنباله‌رو خواسته‌ها و نوسانات مقطعی جامعه باشد.

این کلام، حقیقت جایگاه رهبری الهی را آشکار می‌کند. ولایت همانند خورشید در منظومه هستی است و جامعه اسلامی در جایگاه سیاره‌ها. خورشید سر جای خود مستقر است و به پیرامون خویش نور و گرما می‌بخشد؛ اگر سیاره‌ها از مدار خود خارج شوند، در تاریکی و انجماد مطلق فرومی‌روند؛ بنابراین حیات، نشاط و هدایت یک جامعه در گرو تنظیم مدار حرکتش بر مبنای جهت‌گیری امام است.

در تاریخ اسلام، نماد اعلای این درک عمیق، شخصیتی چون سلمان فارسی است. در روایات دینی آمده است که ایمان ده مرتبه دارد و سلمان به بالاترین پله، یعنی درجه دهم رسیده بود. این قله، چیزی جز تسلیم آگاهانه و ولایت‌مداری بی‌چون‌وچرا نبود؛ معرفتی چنان والا که اگر همه زوایای نگاه و باورش برای صحابی بزرگی چون ابوذر غفاری آشکار می‌شد، درک و پذیرش آن دشوار می‌نمود. سلمان آموخته بود که پای خود را دقیقاً جای پای ولیّ زمانش بگذارد، نه‌قدمی پیش بیفتد و نه‌قدمی عقب بماند.

امروز وظیفه فردی و اجتماعی ما در برابر این اصل مسلم چیست؟ در دنیایی که ابزارهای تبلیغاتی دشمن با تمام توان تلاش می‌کنند ذهن‌ها را دچار تردید و فرسودگی کنند، ایستادگی آگاهانه در مدار ولایت‌فقیه تنها راه نجات و عبور از بحران‌هاست. ولایت‌فقیه، همان امتداد راه امامان معصوم در روزگار غیبت است؛ ستونی محکم که جامعه را از خطر گرداب‌های سیاسی و فرهنگی نجات می‌دهد و اجازه نمی‌دهد هویت دینی و استقلال کشور دچار آسیب شود.

ازسوی‌دیگر، سال‌هاست این پرسش میان جوانان مطرح است که ریشه اصلی کینه و دشمنی نظام سلطه و دولتمردان آمریکا با ملت ایران در کجاست؟ چرا کاخ سفید با هر دولتی و با هر رویکردی که در ایران روی کار می‌آید، باز هم شمشیر خصومت را از رو می‌بندد؟ برخی تصور می‌کنند موضوع فقط به انرژی هسته‌ای، قدرت موشکی یا مسائل اقتصادی بازمی‌گردد. اما اظهارات صریح نظریه‌پردازان و مسئولان سیاست خارجی آمریکا پرده از این راز برمی‌دارد. آن‌ها بارها معترف شده‌اند که مشکل بنیادینشان با خاک ایران، مرزهای جغرافیایی یا منافع کوتاه‌مدت نیست؛ دعوا بر سر آرمانِ یک تمدن الهی است.

آمریکا با باور عمیق این ملت به منجی آخرالزمان، یعنی حضرت مهدی (عج) در ستیز است. آن‌ها به‌خوبی می‌دانند تفکر مهدویت و امید به برپایی قسط و عدل جهانی، اجازه نمی‌دهد استکبار جهانی بر سرنوشت جهان مسلط شود. دشمن از تفکری واهمه دارد که زیر بار ستم نمی‌رود، منتظر تحقق وعده‌های الهی است و برای فراگیرشدن عدالت در تمام گیتی زمینه‌سازی می‌کند. ازاین‌رو، تمام فشارها و تحریم‌ها تلاشی مذبوحانه برای سست کردن این پیوند الهی است.

در نگاه جهان‌بینی اسلامی، هدف اساسی از آفرینش انسان، رسیدن به مقام عبودیت و بندگی خالصانه است. اما باید دقت داشت که مفهوم عبادت صرفاً انجام فرایض ظاهری نیست. نمونه روشن این حقیقت ابلیس است؛ موجودی که هزاران سال شبانه‌روز سجده و عبادت کرد، اما در آزمون اصلی که فرمان‌پذیری از خلیفه الهی بود، به واسطه تکبر رد شد. عبادت منهای اطاعت از ولیّ خدا، سرابی بیش نیست. حضرت صدیقه طاهره (س) بزرگ‌ترین آموزگار این مکتب است؛ بانویی که نشان داد اطاعت از ولی باارزش‌ترین سنگر بندگی و مهم‌ترین شالوده حفظ ایمان است.

ملت ما وارث همان خط مستقیمی است که پیامبران بزرگ تاریخ، از ابراهیم خلیل الرحمن تا موسی کلیم‌الله و حضرت محمد مصطفی (ص) پیشروی بشر قرار دادند. انبیای الهی هیچ‌گاه در برابر طغیان فرعون‌ها و طاغوت‌های زمانه سر فرود نیاوردند و درس عزت و نفی ستم را برای همیشه ثبت کردند. ما نیز در همان مسیر گام برمی‌داریم و با اتکا به همین میراث ماندگار، مصمم ایستاده‌ایم تا پرچم این راه روشن به صاحب حقیقی‌اش سپرده شود. تعهد این ملت در دفاع از شرف، استقلال و ارزش‌های خویش پایدار است؛ پیمانی ناگسستنی بر این مبنا که «خون می‌دهیم، اما ذره‌ای از خاک و آرمان خود را تسلیم نخواهیم کرد».

نویسنده: سید علیرضا هاشمی

کارشناس مسائل دینی