دیدار پس از ۶۹ سال؛ نجفِ خون‌خواه

در جوار مولی‌المتقین؛ وداع هفت‌میلیونی با خورشید؛

دیدار پس از ۶۹ سال؛ نجفِ خون‌خواه

نجف اشرف در سوگ امامی که مرزها را درنوردید و در جان جهان تشیع ریشه دواند، قیامت‌خیز شد؛ وداعی به وسعت تاریخ مقاومت که در آن، خاک کربلا و تهران، در آستان ایوان نجف یکی شدند.

چهارشنبه, 17 تیر 1405 ,15:01

به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، نجف اشرف امروز دیگر نه شهری در میان صحرا، که مأمن تپش‌های قلب جهان اسلام است. آسمان نجف گویی از سنگینی این داغ، قد خمیده است و خورشید، داغ‌تر از همیشه بر پیشانی جمعیت میلیونی می‌تابد؛ اما این حرارت تیرماه، در برابر سوز درونی زائران، سرد است.

پیکر مطهر «آقای شهید ایران»، پس از ۶۹ سال فراق، سرانجام به آغوش مولای متقیان بازگشت تا در جوار همان که تمام عمر، مرامش را مشق کرد، آرام گیرد.

بابا خانه خراب شدیم

اینجا صحنه‌هایی رقم می‌خورد که فراتر از توصیف واژگان است. پیکر مطهر، نه بر دوش، که بر امواج خروشان انسانیتی که برای بدرقه‌ی یک «تمدن» آمده، در حرکت است. خودروی حامل پیکر، همچون کشتی نجات در دریایی از سرهای شوریده و چشم‌های بارانی شناور است.

گویی هر قدمی که جمعیت برمی‌دارد، ضرب‌آهنگی است برای کوبیدن بر تابوت استکبار.

در میان این خروش، صدای نوحه‌گر عراقی، فضا را می‌شکافد: «بویه انهبنه»... «بابا خانه خراب شدیم». این واژه، تکرار فریاد یتیمی امتی است که تکیه‌گاه استوار خود را در طوفان حوادث از دست داده است.

اما نگاه کنید! در میان این «خانه خرابی»، ستون‌های خیمه‌ی مقاومت استوارتر از همیشه است. زنانی که کفن‌پوش، پرچم‌های سرخ «یالثارات» را به اهتزاز درآورده‌اند و جوانانی که از عراق، نیجریه،ایران و ... با مشت‌های گره‌کرده، پیمان خون می‌بندند.

حضور مقتدی صدر، سید عمار حکیم و بزرگان مقاومت در کنار مردم، تجسم همان وحدتی است که امام شهید، بذرش را با خون یارانش آبیاری کرد.

تصویر زهرای بابا بر دستان عراقی‌ها

دیدن چشمان مردم که قاب عکس نوه رهبر شهید را بر دست دارد، گواهی است بر این‌که این مکتب، با شهادت «قائد امت»، نه تنها پایان نمی‌یابد، که تازه متولد می‌شود.

صحنه‌های پیاده‌روی زائران کربلا که حالا به نجف رسیده‌اند تا نماز وداع را بر پیکر مطهر بخوانند، یادآور پیاده‌روی اربعین است.

اینجا پذیرایی موکب‌داران عراقی، نه تنها پذیرایی جسم، که تیمار زخم‌های دل شیعیان داغ‌دیده است. آنان با هر جرعه آب که به زائران می‌رسانند، عهد می‌کنند که این مسیر پرخون، بی‌رهرو نخواهد ماند.

«خامنه‌‌ای» رفت، «مکتب خامنه‌ای» ماند

وقتی پیکر مطهر وارد حرم مولی‌المتقین (ع) شد، نجف یک‌صدا گریست، اما این گریه، گریه‌ی ضعف نبود؛ گریه‌ی عزم بود. گریه‌ی سلحشورانی که می‌دانند «خامنه‌‌ای» رفت، اما «مکتب خامنه‌ای» تا ظهور حجت حق، پرچم‌دار عزت مستضعفین باقی خواهد ماند.

امروز نجف، شاهد پیوند دوباره‌ی خون شهیدان ایران با تربت مقدس عراق بود؛ پیوندی که نویدبخش طلوعی نزدیک است. اینجا نه یک پایان، که نقطه آغاز نبردی است که سرانجامش، شکستن همیشگی سر استکبار است.

مصطفی فارسی

انتهای خبر/۲۲۴۲۲۴