به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، استفاده از غیرنظامیان به عنوان «آزمایشگاه انسانی» برای سلاح‌های جدید، پیشینه‌ای طولانی در تاریخ نظامی آمریکا دارد.

در جنگ ویتنام، ارتش آمریکا با استفاده گسترده از عامل نارنجی (Agent Orange)، یک علف‌کش شیمیایی حاوی دیوکسین، بیش از ۲۰ میلیون گالن از این ماده را بر روی جنگل‌ها و روستاهای غیرنظامیان ویتنامی پاشید.

 نتیجه این آزمایش شیمیایی گسترده، ابتلای بیش از ۳ میلیون نفر به بیماری‌های وحشتناک، تولد نوزادان با نقص‌های مادرزادی شدید و تخریب محیط‌زیست بود که تا امروز نیز ادامه دارد. این اقدام نه تنها یک جنایت جنگی، بلکه یک آزمایش انسانی در مقیاس عظیم بود که ابعاد فاجعه‌بار آن تا سال‌ها از افکار عمومی پنهان ماند.

از سلاح‌های میکروبی تا فسفر سفید؛ الگوی ثابت آزمایش بر روی غیرنظامیان

علاوه بر شیمیایی‌ها، گزارش‌های مستند از آزمایش‌های میکروبی بر روی جمعیت‌های غیرنظامی در شهرهایی مانند سان‌فرانسیسکو و پورتوریکو نیز وجود دارد که در آن، باکتری‌ها و عوامل بیماری‌زا بر روی شهروندان بی‌خبر آزمایش شده است.

اما الگوی استفاده از سلاح‌های ممنوعه در مناطق مسکونی، در جنگ‌های اخیر نیز تکرار شده است. در عراق و افغانستان، گزارش‌های متعددی از استفاده آمریکا از «فسفر سفید» منتشر شده است؛ سلاحی که به دلیل ایجاد سوختگی‌های عمیق، غیرقابل درمان و انتقال از طریق استخوان، جزء سلاح‌های بحث‌برانگیز محسوب می‌شود.

همچنین استفاده از «مهمات حاوی اورانیوم ضعیف‌شده» در این مناطق، موجی از سرطان‌ها و نقص‌های مادرزادی را به همراه داشته است. تمامی این موارد، الگویی ثابت را نشان می‌دهد: آزمایش سلاح‌های جدید بر روی جمعیت‌های غیرنظامی و بی‌دفاع، بدون توجه به پیامدهای انسانی آن.

 بمباران هسته‌ای و بمب‌های خوشه‌ای؛ کشتار جمعی در گستره تاریخی

سابقه استفاده آمریکا از سلاح‌های کشتار جمعی به بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی بازمی‌گردد که در عرض چند ثانیه، بیش از ۲۰۰ هزار غیرنظامی ژاپنی را به کام مرگ کشاند.

اما این تنها آغاز ماجرا بود. در جنگ‌های ویتنام، کره و خاورمیانه، آمریکا بارها از «بمب‌های خوشه‌ای» استفاده کرده است؛ سلاحی که با پرتاب صدها بمب کوچک بر روی مناطق وسیع، سال‌ها پس از جنگ نیز با مین‌های عمل‌نکرده خود، غیرنظامیان به ویژه کودکان را قربانی می‌کند.

 گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی نشان می‌دهد که در حملات موشکی اخیر در عراق، سوریه و یمن نیز الگوی هدف‌گیری عمدی یا سهل‌انگاری در تفکیک میدان جنگ از مناطق مسکونی، بارها تکرار شده و تلفات سنگین غیرنظامیان را در پی داشته است.

سلاح مرگبار PrSM؛ از آزمایشگاه تا میدان نبرد لامرد

در ادامه جنایت‌های آمریکا در مناطق مسکونی و آزمایش سلاح‌های غیرمتعارف در نقاط مختلف دنیا، این بار تحقیقات میدانی و تحلیل تصاویر توسط کارشناسان تسلیحاتی و رسانه‌هایی نظیر نیویورک تایمز و بی بی سی، نشان می‌دهد که سلاح استفاده‌شده در حمله آمریکای جنایتکار به لامرد در روز نهم اسفندماه 1405 در اولین روز جنگ رمضان، موشک بالستیک کوتاه‌برد «PrSM» (تلفظ: پریزم) ساخت شرکت «لاک هید مارتین» است. 

این موشک که نمونه اولیه آن تنها در سال گذشته تکمیل شده، پیش از حمله ۲۸ فوریه هرگز در شرایط جنگی آزمایش نشده بود. ویژگی کلیدی این سلاح، انفجار در ارتفاع پایین (حدود ۴۰ متری) پیش از برخورد به زمین است که با پرتاب هزاران قطعه ریز تنگستن، دایرهای به گستردگی یک زمین فوتبال را پوشش داده و هر موجود زندهای را در این محدوده نابود میکند.

۳۵ ثانیه آتش؛ ۷۲۰ هزار ترکش بر فراز یک شهر

جزئیات این حمله نشان می‌دهد که در عرض تنها ۳۵ ثانیه، ۴ موشک PrSM بر فراز محلات مسکونی، یک سالن ورزشی و یک دبستان در لامرد منفجر شده است. هر موشک حاوی ۱۸۰ هزار قطعه تنگستن است که مجموعاً ۷۲۰ هزار ترکش بر سر این شهر کوچک ۳۰ هزار نفری ریخته شده است. تصاویر منتشرشده، دیوارها و سقفهای سوراخشده را نشان میدهد که حکایت از شدت این بمباران ریزپاره دارد. تا آنجا که گزارش شده در یک منزل مسکونی، جای اصابت ۷۰۰ گلوله تنگستن مشاهده شده است.

نیویورک‌تایمز و بودجه چهاربرابری؛ تأیید موفقیت آزمایش انسانی

آنچه این جنایت را هولناک‌تر میکند، واکنش رسانه‌ها و مقامات آمریکایی است. روزنامه نیویورک‌تایمز در گزارشی فاش کرد که با توجه به «موفقیت‌آمیز» بودن آزمایش این سلاح در لامرد، بودجه ساخت و تولید انبوه آن برای سال آینده، چهار برابر شده است.

این یعنی نه تنها این جنایت محکوم نشده، بلکه به عنوان یک نقطه عطف در طراحی تسلیحاتی ثبت شده است. همچنین فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) با انتشار تصاویر پرتاب موشک‌ها، به این آزمایش افتخار کرده و آن را بخشی از ارتقاء توانمندی‌های نظامی خود معرفی کرده است.

قربانیان؛ کودکان و نوجوانان ورزشکار در تیررس آزمایش انسانی

نتیجه این اقدام وحشیانه، به شهادت رسیدن و مجروح شدن ۱۷۰ نفر از ساکنان غیرنظامی لامرد بود. شهادت ۲۴ نفر از جمله ۶ کودک، در این حمله تأیید شده است.

 در میان قربانیان، نامهایی چون «آوینا بارزگار»، کودک دو سالهای که با پستانک در دهان بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید، و نوجوانانی چون اعضای تیم والیبال دبستان شهدای نعیمی که در حین تمرین هدف حمله قرار گرفتند، به ثبت رسیده است. همچنین ۱۲ سالههایی چون ایلیا خاتمی و عبدالمصوّر رحمانی که در زمین فوتبال مشغول بازی بودند، به همراه مربی خود محمود نجفی، در این فاجعه به شهادت رسیدند.

مصونیت حقوقی آمریکا؛ تکرار جنایت بدون مجازات

نکته قابل تأمل دیگر، مصونیتی است که آمریکا به دلیل نفوذ سیاسی خود در محافل بین‌المللی از آن برخوردار است. با وجود مستندات فراوان و گزارش‌های سازمان‌هایی همچون دیده‌بان حقوق بشر و سازمان ملل، هیچ‌یک از این پرونده‌ها به نتیجه حقوقی مؤثری نرسیده است.

 از بمباران شیمیایی ویتنام تا استفاده از اورانیوم ضعیف‌شده در عراق و بمب‌های خوشه‌ای در افغانستان، تمامی این جنایتها در سکوت یا با حمایت سیاسی آمریکا در شورای امنیت، مسکوت مانده است. این سکوت، جسارت آزمایش سلاح‌های جدید بر روی جمعیت‌های بی‌دفاع را افزایش داده و لامرد، آخرین قربانی این روند است.

تأکید رهبری؛ مأموریتی برای فراموش‌نشدن

تأکید رهبر حکیم انقلاب بر نام لامرد، پاسخی قاطع به تلاشهای رسانهای برای پنهانماندن ابعاد این جنایت هولناک است. ایشان با این اشاره، بر لزوم پیگیری حقوقی این جنایت و زنده نگهداشتن یاد شهدای آن در اذهان عمومی تأکید فرمودند. این تأکید، یک وظیفه همگانی را نیز مشخص می‌کند؛ اینکه مبادا این جنایت و جنایات مشابه آن در تاریخ، به فراموشی سپرده شود.

 رسالت همگانی؛ روایتگری، فراموش‌نکردن و مطالبه عدالت

با این توصیف، رهبر انقلاب نام لامرد را آورد تا مبادا این جنایت هولناک فراموش شود. حالا نوبت من و توست. اگر نویسنده‌ای بنویس؛ اگر هنرمندی نقاشی کن؛ اگر شاعری شعر بگو؛ اگر خواننده‌ و مداحی بخوان؛ اگر اهل هیچکدام نیستی لااقل همین مطلب را برای دیگران بفرست تا لامرد را با دردش بشناسند، نه فقط با جغرافیایش. روایت این فاجعه، بخشی از وظیفه انسانی و تاریخی ما در برابر خون شهدایی است که در یک آزمایشگاه انسانی قربانی شدند.

فاجعه لامرد، نه‌تنها یک جنایت جنگی، بلکه حلقه‌ای از زنجیره طولانی تبدیل غیرنظامیان به «آزمایشگاه انسانی» برای تسلیحات جدید آمریکا در ویتنام، عراق، افغانستان و سوریه است.

 سابقه سیاه استفاده از عامل نارنجی، فسفر سفید، اورانیوم ضعیف‌شده، بمب‌های خوشه‌ای و اکنون موشک PrSM، الگویی ثابت را نشان می‌دهد: آزمایش سلاح‌های مرگبار بر روی جمعیت‌های بی‌دفاع، بدون هیچ ترس از مجازات بین‌المللی.

 در حالی که نیویورک‌تایمز از موفقیت آزمایش و چهار برابر شدن بودجه ساخت این سلاح خبر می‌دهد، رسالت اصحاب قلم، هنر و رسانه، روایتگری این فاجعه و شناساندن لامرد با «درد» آن است، نه صرفاً با «جغرافیا»ی آن، تا مبادا این جنایت هولناک در سایه تبلیغات دشمن و مصونیت حقوقی آمریکا، به فراموشی سپرده شود و خون این کودکان، پایمال ظلم و سکوت جهانیان نگردد.

امروز، لامرد نماد همه مظلومانی است که در سراسر جهان قربانی «آزمایش‌های انسانی» قدرت‌های نظامی شده‌اند و فریاد عدالتخواهی آنان، نباید در سکوت تاریخ خاموش شود.

انتهای خبر/224224