به گزارش خبرنگار گروه ورزشی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، محمد دلیر، قهرمان پاراآسیایی و مدال آور جهرمی در گفتگویی تفصیلی با خبرنگار شیرازه از مسیر زندگی، دغدغه‌ها و برنامه‌هایش گفت. 

شیرازه: برای شروع، دوست داریم مخاطبان ما و جوانان جهرمی، شما را از زبان خودتان بشناسند؛ متولد چه سالی هستید، تحصیلات‌تان چیست و روزهای عادی‌تان چگونه می‌گذرد؟

بنده محمد دلیر، متولد سال ۱۳۷۲ و فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد در رشته تربیت‌بدنی هستم. در حال حاضر مربی هیئت شنای شهرستان جهرم هستم و علاوه بر آن به آموزش خصوصی شنا به رده‌های سنی مختلف مشغولم. زندگی روزمره من تلفیقی از کار و تمرین است؛ بخشی از شبانه‌روز، چه در نوبت صبح و چه در نوبت عصر، به تمرینات سنگین ورزشی اختصاص پیدا می‌کند و بخش دیگر روز را به مربی‌گری، آموزش شنا و تمرین دادن به بچه‌های هیئت شنای جهرم اختصاص می‌دهم

شیرازه: خیلی از جوانان فکر می‌کنند ورزش حرفه‌ای تمام‌وقت است و دغدغه‌های دیگری در زندگی وجود ندارد. شما به عنوان کسی که هم ورزشکار هستید و هم مربی، این تصور را چقدر درست می‌دانید؟

وی با اشاره به سختی‌های ورزش قهرمانی در کنار تأمین معیشت گفت: در خصوص تعادل بین ورزش و کار باید واقع‌بین باشیم؛ ما در ایران زندگی می‌کنیم و نمی‌توانیم بگوییم بدون دغدغه و مشکل مالی و با آسودگی خاطر کامل می‌خواهیم فقط به ورزش حرفه‌ای فکر کنیم، اصلاً چنین چیزی ممکن نیست. اما می‌توان بین کار و ورزش تعادل و نظمی برقرار کرد. این موضوع مستقیماً به انضباط شخصی خود فرد بازمی‌گردد؛ به اینکه چگونه بتواند برنامه‌ریزی دقیقی میان کار، مسائل اقتصادی و تمرینات ورزشی‌اش ایجاد کند تا هیچ‌کدام فدای دیگری نشود.»

کرونا، تعطیلی استخرها و جرقه‌ای که مسیر زندگی‌ام را تغییر داد

شیرازه: از مسیر ورزشی‌تان بگویید؛ چطور شد که از شنا به دوچرخه‌سواری تغییر مسیر دادید؟

قهرمان پارادوچرخه‌سواری آسیا درباره نحوه ورودش به این رشته تصریح کرد: من حدود ۱۰ سال به صورت کاملاً حرفه‌ای در رشته شنا فعالیت داشتم و مدال برنز بازی‌های پاراآسیایی در شنا را نیز در کارنامه دارم. با شیوع ویروس کرونا، استخرها به مدت دو تا دو سال و نیم به‌طور کامل تعطیل شدند و من عملاً هیچ جایی برای تمرین نداشتم. خانه‌نشین شدن برایم بسیار دشوار و غم‌انگیز بود. با راهنمایی دوستان و با توجه به علاقه‌ای که از گذشته به رشته سه‌گانه داشتم، یک دوچرخه تهیه کردم و پس از معرفی به مربی دوچرخه‌سواری جهرم، تمریناتم را شروع کردم.

مدتی گذشت تا اینکه از هیئت دوچرخه‌سواری استان فارس تماس گرفتند و اعلام کردند قرار است تیمی به مسابقات پارادوچرخه‌سواری قهرمانی کشور اعزام شود. با خودم گفتم این یک فرصت است؛ باید ببینم آیا در این رشته هم حرفی برای گفتن دارم یا نه. در مسابقات شرکت کردم و خوشبختانه در همان سال اول موفق به کسب ۴ مدال طلا شدم. این آغاز ماجرا و جرقه‌ای محکم برای ورود حرفه‌ای من به دنیای دوچرخه‌سواری شد و شکر خدا تا امروز مدال‌های رنگارنگی به دست آمده است؛ از جمله دو مدال برنز و یک نقره قهرمانی آسیا، مدال برنز بازی‌های پاراآسیایی هانگژو ۲۰۲۳ و اخیراً نیز مدال برنز بازی‌های پاراآسیایی ناگویا ۲۰۲۶.

سخت‌ترین لحظات مسیر ورزشی‌تان چه بود و چه انگیزه‌ای باعث شد ادامه دهید؟

دلیر: سخت‌ترین نقطه، تنگی مالی بود اما عشق به رقابت مرا روی زین نگه داشت

دلیر با بیان فراز و فرودهای مسیر قهرمانی گفت: توی ورزش و زندگی، هم موفقیت است و هم شکست. نوع مواجهه و مدیریت ما در این شرایط است که ما را متمایز می‌کند. من هم مثل بقیه ورزشکاران روزهای تلخ و شکست‌هایی داشته‌ام. سخت‌ترین نقطه‌ای که با آن مواجه شدم، شرایط مالی برای ادامه دادن بود. مواقعی بود که واقعاً از پس هزینه‌های بسیار سنگین ورزش حرفه‌ای و حتی مخارج روزمره زندگی برنمی‌آمدم. اما آن چیزی که مرا محکم روی زین نگه داشت، در درجه نخست عشق و علاقه‌ام به ورزش و ذات رقابت بود. من عاشق مبارزه و رقابتم؛ فرقی نمی‌کند در چه رشته‌ای باشد. البته پاداش‌هایی که از سوی کمیته ملی و وزارتخانه تعیین شده بود نیز بی‌تاثیر نبود، ولی محرک اصلی، انگیزه درونی برای جنگیدن بود.

تمرین در دل جاده‌ها؛ دست‌وپنجه نرم کردن با چاله، سنگ و خودروهای سنگین

ملی‌پوش جهرمی در تشریح وضعیت تمرین در جهرم اظهار داشت: رشته من دوچرخه‌سواری جاده و سرعت است؛ بنابراین تمرین در سطح شهر عملاً امکان‌پذیر نیست و ناچاریم در جاده‌های برون‌شهری پا بزنیم که سراسر خطر است. خودروهای سنگین، رانندگانی که شاید احتیاط نکنند یا ناخواسته اذیت کنند، چاله‌چوله‌های جاده و اشیایی مثل سنگ و چوب که وسط مسیر افتاده، چالش‌های همیشگی من هستند. با این وجود، سعی می‌کنیم با هم‌رکابی مربی این مسیر را مدیریت کنیم؛ مربی هشدارهای لازم در خصوص چاله‌ها و موانع را به من می‌دهد، یا اینکه بیشتر در مسیرهای همواری تمرین می‌کنم که چم‌وخم و چاله‌هایش را از قبل می‌شناسم.

شیرازه: از هم‌رکاب خود برایمان بگویید

وی در خصوص هم‌رکاب خود عنوان کرد: آقای رضا رشنو از رکاب‌زنان به‌نام و جزو سه نفر برتر ایران با سابقه تمرینی بسیار بالا هستند. در دوچرخه دونفره (تندم)، به هماهنگی فوق‌العاده بالایی نیاز است؛ به‌طوری‌که اگر هر کدام از ما کم‌کاری یا کوچک‌ترین ناهماهنگی داشته باشد، مستقیماً روی نتیجه اثر منفی می‌گذارد. این هماهنگی و اعتماد متقابل تنها از مسیر تمرینات مداوم، تکرار و آزمون و خطا به دست می‌آید.

شیرازه: مسابقات آسیایی امسال چطور بود؟

صدم‌ثانیه‌های نفس‌گیر در ناگویا

محمد دلیر با اشاره به رقابت در بازی‌های آسیایی افزود: ماده ۱۰۰۰ متر تایم‌تریل جایی است که ثانیه‌ها و صدم‌ثانیه‌ها نفرات برتر را مشخص می‌کند. ما تمرینات اختصاصی و سنگینی برای این ماده پشت سر گذاشته بودیم و قصدمان ثبت رکورد بازی‌ها به نام ایران بود، اما رقبا نیز بسیار آماده بودند و نهایتاً موفق شدیم به مدال برنز آسیا برسیم.

وقتی مسابقه تمام شد، اولین تصویری که از خانه و شهرم جهرم به ذهنم آمد، تمرینات طاقت‌فرسا، سحرخیزی‌ها و دل بریدن از خواب و تفریح و دوستان بود. خوشحالم که این زحمات نتیجه داد. این مدال ثمره فداکاری خانواده، زحمات شبانه‌روزی مربیان و تمام عزیزانی است که با انرژی مثبت‌شان در این مسیر کنارم بودند.

شیرازه: چه پیامی برای جوانان جهرمی داری؟

قهرمان در دل محدودیت‌ها رشد می‌کند

وی در پیامی صریح به جوانان جهرمی تأکید کرد: اگر بخواهم صادقانه بگویم، هیچ‌وقت همه امکانات برای ورزشکار مهیا نیست. یک باور همیشگی وجود دارد که: قهرمانان در محدودیت‌ها رشد می‌کنند. رسیدن به مدال آسیا با شرایط محدود و کمبود امکانات، بسیار شیرین‌تر و ارزشمندتر از پیروزی در رفاه کامل است. اگر بخواهیم نبود امکانات را بهانه کنیم و دست از کار بکشیم، این فقط توجیه تنبلی خودمان است. جهرم سرشار از استعداد است؛ ما در سطح آسیا و جهان در رشته‌های مختلفی نظیر وزنه‌برداری، کشتی، فوتبال و شنا نماینده داریم و جوانان پارا نیز پتانسیل درخشش در بالاترین سطوح را دارند.

قهرمان واقعی کیست؟

محمد دلیر در پایان، تعریف خود از قهرمانی را این‌گونه بیان کرد:

از دیدگاه من، قهرمان واقعی کسی است که برای هدف‌هایش می‌جنگد و ادامه می‌دهد؛ آن‌قدر ادامه می‌دهد تا به هدفش برسد.

انتهای خبر/224224

خبرنگار: محمد حضوری