حجت‌الاسلام حسین کارگر در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، با اشاره به اعلام رسمی پایان مأموریت ائتلاف بین‌المللی و ترک فرودگاه اربیل توسط نیروهای نظامی، اظهار داشت: روز ۸ مهرماه برگ دیگری از تحولات ژئوپلیتیک غرب آسیا ورق خورد؛ رویدادی که در تحلیل واقع‌بینانه، چیزی جز عقب‌نشینی ناگزیر و شکست نظامی آمریکا در عراق نیست.

وی افزود: برای درک اهمیت و ابعاد این خروج، باید صحنه امروز را در آیینه دو دهه گذشته و اهداف اولیه واشنگتن بازخوانی کرد. در سال ۲۰۰۳، پنتاگون با ادعای تغییر نظم منطقه، مهار قطعی جمهوری اسلامی، مهندسی «خاورمیانه جدید» و کنترل مستقیم بر شاهرگ‌های انرژی وارد خاک عراق شد. سران کاخ سفید تصور می‌کردند با ساقط کردن بغداد، سکوی پرتاب دائمی و مستحکمی برای سیطره بر کل منطقه ساخته‌اند.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: اما امروز، تصویر خروج نظامیان از فرودگاه اربیل گویای حقیقتی آشکار است؛ فاصله میان توهمات آغازین و واقعیت میدانی امروز، ده‌ها گام عقب‌نشینی آشکار است. کشوری که داعیه بازطراحی کل نقشه غرب آسیا را داشت، پس از دو دهه حتی توان حفظ پایگاه‌های نظامی خود را در جغرافیای عراق ندارد.

حجت‌الاسلام کارگر در ادامه با تأکید بر اینکه تخلیه پایگاه‌ها و فرودگاه‌های عراق یک «تصمیم اختیاری» یا «مذاکره‌ای دیپلماتیک و آرام» نیست، خاطرنشان کرد: این خروج حاصل فرسایش کامل بازدارندگی و امنیت پایگاه‌های آمریکا است. ضربات هدفمند و سنگین جمهوری اسلامی و گروه‌های مقاومت عراقی—به‌ویژه در جریان نبردهای اخیر و پاسخ‌های قاطع به تحرکات آمریکا و رژیم صهیونیستی—نشان داد که پایگاه‌های پنتاگون نه تنها نقطه اتکا و ابزار اعمال قدرت نیستند، بلکه به نقاط ضعفی شکننده، آسیب‌پذیر و پرهزینه تبدیل شده‌اند.

وی اضافه کرد: آمریکایی‌ها زمین عراق را ترک کردند، زیرا سامانه‌های پدافندی و پایگاه‌هایشان کارایی نظامی خود را در برابر اراده و آتش مقاومت از دست داده بودند و ماندن در این جغرافیا، هزینه بقای یگان‌هایشان را به اوج رسانده بود.

عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد زرقان در بخش دیگری از این گفتگو با اشاره به هزینه‌های سنگین حضور آمریکا در عراق، اظهار داشت: حضور بیست و چند ساله آمریکا در عراق، یکی از پرهزینه‌ترین و بی‌حاصل‌ترین پروژه‌های نظامی تاریخ معاصر را رقم زد. صورت‌حساب بیش از یک تریلیون و هفتصد میلیارد دلاری از جیب مالیات‌دهندگان آمریکایی سوزانده شد، بدون آنکه دستاورد ژئوپلیتیک پایداری به همراه داشته باشد.

حجت‌الاسلام کارگر افزود: در ازای این ثروت هنگفت و دودشده، کارنامه اشغالگری برای مردم مظلوم عراق چه بود؟ صدها هزار شهید و مجروح، ویرانی کامل زیرساخت‌های حیاتی، فجایع تلخ زندان ابوغریب، تاراج سیستماتیک ثروت‌های ملی و گشودن دروازه‌های کشور به روی فتنه سیاه تروریسم تکفیری و داعش. خروج امروز، پایان اشغالگری است که جز ناامنی و جنایت برای این ملت به ارمغان نیاورد.

وی در ادامه با اشاره به اینکه نباید دچار خوش‌بینی خام‌دستانه شد، تصریح کرد: آمریکا هنوز به طور کامل دست از طمع بر عراق نکشیده است. بخشی از نیروها پشت دیوارهای بتنی سفارتخانه در بغداد پناه گرفته‌اند و کاخ سفید همچنان تلاش می‌کند با ابزارهای دلاری، مداخله در سیاست داخلی و کنترل درآمدهای نفتی، نفوذ خود را حفظ و ضعف‌هایش را پنهان کند.

این کارشناس مسائل سیاسی تأکید کرد: اما این واقعیت، بزرگی این پیروزی را کمرنگ نمی‌کند؛ بلکه عمق درماندگی دشمن را آشکار می‌سازد. ابرقدرتی که روزی سودای حاکمیت تام و تمام بر بغداد و استقرار لشکرهای زرهی در سراسر این سرزمین را داشت، امروز ناچار است به سنگر گرفتن در یک سفارتخانه و نبردهای پنهان سیاسی بسنده کند.

حجت‌الاسلام کارگر در پایان خاطرنشان کرد: خروج نظامی از اربیل، یک نقطه عطف غیرقابل انکار است. مقاومت مردم و جریان‌های اصیل عراقی، پنتاگون را از یک موضع هجومی و توهم‌آلود، به موضعی کاملاً تدافعی رانده است. این پیروزی نظامی گواه آن است که استراتژی ایستادگی، تنها زبانی است که قدرت‌های استکباری را وادار به عقب‌نشینی می‌کند؛ گامی بلند به سوی تحقق هدف غایی: خروج کامل و بی‌قیدوشرط تمام ردپاهای اشغالگری از کل جغرافیای غرب آسیا.

خبرنگار: مصطفی فارسی

انتهای خبر/ 224224