وصیت شهید «سیروس رعیت»؛
نوشتن وصیت، قامتم را استوارتر کرد
شهید «سیروس رعیت» در وصیت خود مینویسد: ای خانواده گرامی من چند خطی را به عنوان وصیتنامه برای شما مینویسم و این را بدانید که در هنگام نوشتن وصیت هیچ لرزشی در من به وجود نیامد، بلکه مرا در هنگام نوشتن ثابتقدمتر گردانید.
به گزارش گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، شهید «سیروس رعیت» چهارم خرداد سال ۱۳۴۴ در فیضآباد شهرستان مرودشت دیده به جهان گشود. دوران کودکی را گذراند و ۷ سالگی راهی مدرسه شد. تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم رشته برق گذراند سپس راهی جبهه شد. پس از اتمام جنگ تحمیلی خدمت خود را در نیروی انتظامی آغاز کرد. وی پس از سالها خدمت سرانجام ۱۱ خرداد سال ۱۳۶۹ در درگیری با اشرار در ایرانشهر به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای فیضآباد مرودشت به خاک سپرده شد.
متن وصیت شهید «سیروس رعیت» به شرح زیر است:
با سلام و درود به آقا امام زمان (عجلالله تعالی فرجه الشریف) و نائب بر حقش امام خمینی و سلام و درود خدا بر خانواده معظم شهدا، سلامی گرم به خانواده بزرگوارم، ای خانواده گرامی من چند خطی را به عنوان وصیتنامه برای شما مینویسم و این را بدانید که در هنگام نوشتن وصیت هیچ لرزشی در من به وجود نیامد، بلکه مرا در هنگام نوشتن ثابتقدمتر و استوارتر گردانید که من در راه خدا جهاد کنم.
بله ای پدرم، ای عزیزتر از جانم، ای که به تنهایی کارهای کشاورزی و بیرون از خانه را با جان و دل میخریدی و سختیها و مشقتها را تحمل میکردی و هدف تو این بود که زندگی را برای من و اعضاء دیگر خانواده شیرین کنی.
ای کسی که عمر گرانمایه خود را فدای زندگی ماها کردی تا ما هم بتوانیم در بین مردم راحت و با خیال راحت و با خیال آسوده زندگی کنیم و احساس کمبود و تنگی نکنیم.
بله پدرجان تو برای من چه زحمتهای زیادی کشیدهای ولی حیف که من قدر تو را ندانستم، چه رنجها که کشیدی و به امید آن بودی که شاید در آینده بتوانم فردی مفید برای جامعه خودم باشم، ولی اینطور نشد و من نتوانستم جواب اندکی از زحمتهای شما را بدهم، برای این که اسلام احتیاج به من و امثال من داشت پس امیدوارم که مرا ببخشید و حلالم کنید و هنگامی که خبر شهادتم را شنیدید صبر را پیشه راه خود کنید، از خداوند تشکر کنید که این هدیه ناقابل تو را پذیرفت.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!