به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، همزمان با فرارسیدن ۲۱ شهریور، روز ملی سینما، فرصتی است برای مرور وضعیت سینمای ایران و به‌ویژه سینمای فارس؛ استانی که همواره از قطب‌های مهم فرهنگی و هنری کشور بوده است. در همین زمینه با ابراهیم شیشه‌گر، مدیر خانه فیلمسازان استان فارس و مدیر دو مجموعه سینمایی «پردیس سینمایی نگین شیراز» و «سینما پردیس»، مدیر سابق پردیس سینمایی نگین و فرهنگ شیراز گفت‌وگو کرده‌ایم.

جناب شیشه‌گر روز ملی سینما برای شما چه مفهومی دارد؟

روز ملی سینما فقط یک مناسبت در تقویم نیست؛ بهانه‌ای است برای اینکه یک بار دیگر به خود سینما و آدم‌هایی که برای زنده ماندن آن تلاش می‌کنند توجه کنیم.

سینما حاصل تلاش یک نفر نیست. از نویسنده و کارگردان و بازیگر گرفته تا فیلمبردار، صدابردار، تدوینگر، عوامل فنی، سینمادار، کارکنان سالن و در نهایت مخاطبی که صندلی سینما را انتخاب می‌کند، همه بخشی از این زنجیره هستند.

به اعتقاد من، روز ملی سینما بیش از آنکه روز جشن باشد، روز قدردانی، گفت‌وگو و بازنگری است؛ اینکه ببینیم برای آینده سینمای ایران و سینمای استان فارس چه کاری می‌توانیم انجام دهیم.

سؤال: وضعیت سینمای فارس را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

سینمای فارس ظرفیت بسیار بزرگی دارد؛ هم از نظر نیروی انسانی و هنرمندان و هم از نظر مخاطب و پیشینه فرهنگی.

من معتقدم شیراز این ظرفیت را دارد که به عنوان قطب دوم سینمای ایران در کنار تهران فعال شود. این حرف فقط یک شعار نیست. شیراز از نظر پیشینه فرهنگی، تعداد و توانمندی هنرمندان، موقعیت جغرافیایی، ظرفیت دانشگاهی و هنری، نیروی انسانی متخصص و همچنین ظرفیت مخاطب، شرایط بسیار مناسبی برای تبدیل شدن به یک مرکز جدی سینمایی دارد.

ما در فارس فیلمساز، بازیگر، نویسنده، عوامل فنی و هنرمندان توانمندی داریم؛ اما برای اینکه این ظرفیت به یک جریان مستمر تبدیل شود، نیازمند حمایت ویژه مسئولان استانی و ملی هستیم.

اگر قرار است شیراز به قطب دوم سینمای ایران تبدیل شود، باید زیرساخت‌های تولید، آموزش، اکران و رویدادهای سینمایی در استان تقویت شود. باید به فیلمسازان استان فرصت تولید و دیده شدن داده شود و سرمایه‌گذاری در حوزه سینما جدی‌تر دنبال شود.

به نظرم وقت آن رسیده که درباره سینمای شیراز از «ظرفیت» عبور کنیم و وارد مرحله برنامه‌ریزی و اقدام عملی شویم.

سؤال: مهم‌ترین ظرفیت شیراز برای تبدیل شدن به قطب دوم سینمای ایران چیست؟

مهم‌ترین ظرفیت، خود مردم و هنرمندان شیراز هستند.

شیراز همیشه در حوزه فرهنگ و هنر جایگاه ویژه‌ای داشته است. ما در این شهر نیروی انسانی متخصص داریم و از طرف دیگر مخاطب فرهنگی هم وجود دارد.

از سوی دیگر، موقعیت فارس به گونه‌ای است که می‌تواند به یک مرکز منطقه‌ای برای فعالیت‌های سینمایی جنوب کشور تبدیل شود. استان‌های جنوبی و حتی بخشی از مناطق مرکزی کشور می‌توانند با شیراز ارتباط سینمایی داشته باشند.

اما این اتفاق خودبه‌خود رخ نمی‌دهد. نیاز به سیاست‌گذاری، سرمایه‌گذاری و حمایت ویژه داریم.

سؤال: این حمایت ویژه باید در چه حوزه‌هایی باشد؟

حمایت باید چندوجهی باشد.

اول، حمایت از تولید آثار سینمایی و تصویری در استان؛ دوم، توسعه و تجهیز سالن‌های سینما؛ سوم، برگزاری جشنواره‌ها و رویدادهای تخصصی؛ چهارم، آموزش و تربیت نیروی انسانی؛ و پنجم، ایجاد مشوق برای سرمایه‌گذاران بخش خصوصی.

همچنین باید شرایطی فراهم شود که فیلمساز فارس بتواند فیلمی را که در استان تولید می‌کند، در همین استان هم به شکل مناسبی عرضه کند.

اگر این زنجیره شکل بگیرد، سینما در فارس می‌تواند از یک فعالیت پراکنده به یک صنعت فرهنگی واقعی تبدیل شود.

سؤال: به عنوان مدیر سینما، مهم‌ترین دغدغه شما چیست؟

مهم‌ترین دغدغه من این است که مخاطب را دوباره به سینما وفادار کنیم.

سینما فقط یک سالن و یک پرده و چند صندلی نیست. سینما باید تجربه باشد. مخاطب باید احساس کند وقتی از خانه بیرون می‌آید و به سینما می‌رود، قرار است یک تجربه فرهنگی، اجتماعی و حتی خانوادگی متفاوت داشته باشد.

برای همین، مدیریت سینما را فقط فروش بلیت نمی‌دانم. باید به کیفیت سالن، نظم، برخورد کارکنان، تبلیغات، برنامه‌ریزی اکران، رویدادهای فرهنگی و ارتباط با مخاطب توجه کرد.

ما در پردیس سینمایی نگین تلاش کرده‌ایم سینما را به یک فضای فرهنگی فعال تبدیل کنیم و در سینما پردیس نیز همین نگاه را دنبال می‌کنیم.

سؤال: آیا سالن سینما در شرایط امروز فقط محل نمایش فیلم است؟

قطعاً نه.

سینمای امروز باید یک مرکز فرهنگی و اجتماعی باشد. می‌توان در کنار اکران فیلم، نشست تخصصی، نقد و بررسی، بزرگداشت هنرمندان، کارگاه آموزشی، رویدادهای فرهنگی و برنامه‌های مرتبط با کودکان و خانواده برگزار کرد.

من معتقدم سینما اگر فقط از زمان شروع فیلم تا پایان فیلم تعریف شود، بخش بزرگی از ظرفیت خودش را از دست داده است.

سؤال: شما در کنار مدیریت سینما، مدیریت خانه فیلمسازان استان فارس را هم برعهده دارید. این دو مسئولیت چه ارتباطی با هم دارند؟

ارتباط بسیار نزدیکی دارند.

خانه فیلمسازان باید محل ارتباط و هم‌افزایی فیلمسازان باشد و سینما هم محل عرضه نتیجه این تلاش‌ها به مردم.

اگر فیلمساز تولید کند ولی فیلمش دیده نشود، بخشی از مسیر ناقص می‌ماند. از طرف دیگر اگر سینما فقط نمایش‌دهنده آثار تولیدشده در نقاط دیگر باشد و ارتباطی با استعدادهای بومی نداشته باشد، بخشی از ظرفیت فرهنگی خودش را از دست داده است.

هدف ما این است که بین فیلمساز، اثر، سینما و مخاطب یک زنجیره واقعی ایجاد کنیم.

سؤال: یکی از مشکلات همیشگی سینما، بحث اقتصاد است. آیا سینماداری امروز صرفه اقتصادی دارد؟

سینماداری کار ساده‌ای نیست. هزینه‌های نگهداری، نیروی انسانی، تجهیزات، انرژی، تعمیرات و سایر هزینه‌های جاری بسیار بالاست.

از طرف دیگر، مخاطب حق دارد انتظار قیمت مناسب و کیفیت مناسب داشته باشد. بنابراین سینمادار باید بین این دو موضوع تعادل ایجاد کند.

به نظرم برای توسعه سینما، فقط نباید از سینمادار انتظار داشت. سینما یک مجموعه فرهنگی است و اگر قرار است زیرساخت سینمایی حفظ و توسعه پیدا کند، باید حمایت‌های منطقی و هدفمند از آن صورت بگیرد.

در کنار حمایت دولتی، خود سینماها هم باید به سمت مدل‌های جدید درآمدی و فعالیت‌های فرهنگی حرکت کنند.

سؤال: نقش مخاطب را در آینده سینما چطور می‌بینید؟

مخاطب مهم‌ترین سرمایه سینماست.

اگر مردم سینما را انتخاب کنند، سینما زنده است. بنابراین باید برای مخاطب ارزش قائل شویم؛ نه فقط به عنوان خریدار بلیت، بلکه به عنوان عضوی از جامعه سینمایی.

ما باید بدانیم مخاطب امروز چه می‌خواهد، چه نوع فیلم‌هایی را دنبال می‌کند و چه تجربه‌ای از سینما انتظار دارد.

در عین حال، نباید همه چیز را فقط به فروش و گیشه محدود کنیم. سینما می‌تواند و باید ذائقه فرهنگی جامعه را هم ارتقا دهد.

سؤال: به نظر شما چرا برخی مردم کمتر به سینما می‌روند؟

دلایل متعددی دارد. سرگرمی‌های خانگی و پلتفرم‌های نمایش آنلاین بخشی از زمان مخاطب را گرفته‌اند و شرایط اقتصادی خانواده‌ها هم مؤثر است.

اما من معتقدم سینما هنوز یک مزیت بزرگ دارد و آن تجربه جمعی است.

هیچ صفحه خانگی نمی‌تواند دقیقاً همان تجربه نشستن در سالن تاریک، دیدن فیلم روی پرده بزرگ و واکنش همزمان ده‌ها یا صدها نفر را ایجاد کند.

مسئله این است که ما باید این تجربه را آن‌قدر باکیفیت کنیم که مخاطب بگوید «سینما رفتن» خودش یک اتفاق است.

سؤال: برنامه شما برای سینمای شیراز چیست؟

هدف ما این است که مجموعه‌های سینمایی فقط محل اکران فیلم نباشند؛ بلکه به بخشی از جریان فرهنگی شهر تبدیل شوند.

در پردیس سینمایی نگین تلاش کرده‌ایم برنامه‌های فرهنگی و هنری را در کنار اکران دنبال کنیم و در سینما پردیس نیز به دنبال ایجاد فضایی هستیم که علاوه بر نمایش فیلم، ظرفیت‌های فرهنگی و هنری دیگری را هم در خود جای دهد.

از طرف دیگر، خانه فیلمسازان استان فارس نیز می‌تواند نقش مهمی در حمایت از فیلمسازان و ایجاد ارتباط میان نیروهای سینمایی استان داشته باشد.

سؤال: اگر اختیار داشتید یک مطالبه را از مسئولان فرهنگی استان مطرح کنید، چه می‌گفتید؟

مطالبه من روشن است: سینمای شیراز را جدی بگیرید.

شیراز ظرفیت تبدیل شدن به قطب دوم سینمای ایران را دارد و برای تحقق این هدف، نیازمند حمایت ویژه مسئولان استانی و ملی هستیم.

انتظار ما این است که یک برنامه مشخص و بلندمدت برای توسعه سینمای فارس تدوین شود؛ برنامه‌ای که فقط به برگزاری چند مراسم و جشنواره محدود نباشد، بلکه تولید، سالن‌سازی و تجهیز، آموزش، حمایت از فیلمسازان، جذب سرمایه و اکران را همزمان در بر بگیرد.

اگر بتوانیم این زیرساخت را ایجاد کنیم، مطمئنم بخش خصوصی هم وارد میدان خواهد شد.

سؤال: و حرف پایانی شما در روز ملی سینما؟

من در این روز قبل از هر چیز به تمام کسانی که برای سینما زحمت کشیده‌اند تبریک می‌گویم؛ به پیشکسوتانی که سال‌ها چراغ سینما را روشن نگه داشتند، به هنرمندانی که هنوز تولید می‌کنند و به نیروهای جوانی که با وجود همه مشکلات، رؤیای سینما را دنبال می‌کنند.

به مردم شیراز و استان فارس هم می‌گویم: سینما بدون شما معنا ندارد و به مسئولان هم می‌گویم که شیراز آماده یک جهش سینمایی است؛ فقط باید این ظرفیت دیده و حمایت شود.

اگر حمایت لازم شکل بگیرد، می‌توانیم شیراز را به یکی از مهم‌ترین مراکز سینمایی کشور تبدیل کنیم؛ مرکزی که نه فقط مصرف‌کننده آثار سینمایی، بلکه تولیدکننده، محل آموزش، محل برگزاری رویداد و محل کشف استعدادهای جدید سینمای ایران باشد.

انتهای خبر/ 224224