به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، شهر قائمیه، مرکز شهرستان کوه‌چنار، سال‌هاست با مسئله‌ای روبه‌روست که زندگی روزمره شهروندان و تردد مسافران را به‌طور هم‌زمان تحت تأثیر قرار داده است؛ گره خوردن ترافیک شهری با حجم بالای خودروهای عبوری بین‌ شهری، معابر مرکزی شهر را به یکی از مهم‌ترین چالش‌های این منطقه تبدیل کرده است. مسئله‌ای که حل آن، بیش از هر چیز به نگاهی جامع، مدیریت منسجم و برنامه‌ای مرحله‌ بندی‌شده نیاز دارد.

مرکز شهرستان کوه‌چنار امروز با مسئله‌ای روبه‌روست که ترافیک شهری و تردد بین‌ شهری را به‌طور هم‌زمان در معابر مرکزی خود جمع کرده است؛ شرایطی که باعث شده حل مشکل تنها با احداث یا تعریض یک خیابان ممکن نباشد.

وقتی مرکز یک شهر به‌صورت هم‌زمان محل خرید، دریافت خدمات، توقف تاکسی‌ها، پارک خودروها و عبور خودروهای بین‌شهری باشد، طبیعی است که مدیریت ترافیک به یکی از مهم‌ترین نیازهای آن تبدیل شود.

میدان امام خمینی(ره) و خیابان‌های منتهی به آن، محل تلاقی چند جریان ترافیکی هستند؛ از یک‌سو شهروندانی که برای خرید و دریافت خدمات به مرکز شهر مراجعه می‌کنند، از سوی دیگر تاکسی‌ها و مسافربرهای شخصی و در کنار آن‌ها خودروهایی که در مسیر شیراز، اهواز، بوشهر، یاسوج و دیگر نقاط در حال تردد هستند.

در ایام نوروز و روزهای اوج سفر نیز افزایش حجم تردد، فشار بیشتری بر معابر مرکزی قائمیه وارد می‌کند.

مشکل فقط کمبود خیابان نیست؛ مسئله، تمرکز تردد است

تجمع تاکسی‌ها، توقف خودروهای شخصی، کمبود پارکینگ، حضور دستفروشان و عبور خودروهای بین‌شهری، همگی در یک محدوده متمرکز شده‌اند؛ موضوعی که نشان می‌دهد مسئله ترافیک قائمیه تنها با افزایش عرض خیابان‌ها حل نخواهد شد.

در کنار پروژه‌های عمرانی، مدیریت ترافیک و توزیع جریان خودرو در مسیرهای مختلف نیز باید جدی گرفته شود.

آیا ایجاد کمربندی راهکار مناسبی است؟ 

یکی از راهکارهای مطرح‌شده، ایجاد کمربندی برای خارج کردن بخشی از ترافیک عبوری از مرکز شهر است؛ راهکاری که می‌تواند از حجم خودروهای غیرضروری در معابر مرکزی بکاهد، اما در عین حال باید با نگاه دقیق به اقتصاد و حیات شهری مورد بررسی قرار گیرد.

خروج خودروهای عبوری از یک شهر می‌تواند بر کسب‌وکارهایی که بخشی از فعالیت آن‌ها به حضور مسافران وابسته است نیز تأثیر بگذارد. از این منظر، تجربه شهرهایی مانند خان‌زنیان قابل مطالعه است؛ نه به این معنا که بتوان رکود اقتصادی را صرفاً به وجود کمربندی نسبت داد، بلکه باید تأثیر خروج تردد عبوری بر فعالیت‌های اقتصادی وابسته به این مسیرها بررسی شود.

بنابراین، راه‌حل قائمیه نباید صرفاً به ساخت کمربندی محدود شود. هدف باید توزیع هوشمند ترافیک باشد؛ به‌گونه‌ای که ترافیک سنگین و غیرضروری از مرکز شهر خارج شود و در عین حال، ارتباط قائمیه با مسافران و اقتصاد وابسته به مسیرهای ارتباطی حفظ شود.

مسیرهای جایگزین؛ راهکاری ضروری که به اعتبار و مطالعه نیاز دارد

تکمیل بلوار مصلی می‌تواند بخشی از تردد محور شیراز ـ اهواز را از مرکز شهر خارج کند. خیابان هفت‌تیر نیز در صورت تعریض و ایجاد اتصال مناسب، ظرفیت جذب بخشی از تردد محور بوشهر ـ شیراز را دارد.

با این حال، اجرای چنین طرح‌هایی نیازمند تملک، تعریض، مطالعات فنی و تأمین اعتبار است و اتصال مناسب برخی مسیرها نیز ممکن است به اجرای زیرگذر یا روگذر نیاز داشته باشد.

ایجاد مسیر ارتباطی از محدوده میدان در حال ساخت نورآباد به سمت جاده کازرون نیز از دیگر موضوعاتی است که برای اجرا، نیازمند مطالعه و تأمین اعتبار خواهد بود.

اما همه راه‌حل‌ها عمرانی نیستند و بخشی از مشکلات موجود، همین امروز نیز با مدیریت بهتر قابل کاهش است.

ساماندهی تاکسی‌های شهری و مسافربرهای شخصی، تعیین ایستگاه‌های مشخص، مدیریت محل سوار و پیاده شدن مسافران و جلوگیری از توقف‌های طولانی، می‌تواند بخشی از ظرفیت معابر را آزاد کند.

این موضوع بارها مطرح شده و به نظر می‌رسد مسئله امروز بیش از نبود طرح، به اجرای مستمر و نظارت جدی نیاز دارد.

لزوم ساماندهی دستفروشان 

ساماندهی دستفروشان با حفظ معیشت آنان و تعیین مکان مناسب برای فعالیتشان نیز باید در دستور کار قرار گیرد. از سوی دیگر، کمبود پارکینگ باعث شده بخشی از حاشیه خیابان‌های مرکز شهر عملاً به محل پارک خودروها تبدیل شود؛ موضوعی که ضرورت بررسی ایجاد پارکینگ متمرکز یا طبقاتی در محدوده مناسب مرکز شهر را بیش از گذشته نشان می‌دهد.

قائمیه به یک برنامه مشترک و مرحله‌بندی‌شده نیاز دارد

حل مسئله ترافیک قائمیه یک پروژه منفرد نیست. ساماندهی تاکسی‌ها و دستفروشان، مدیریت توقف خودروها، استفاده بهتر از ظرفیت معابر موجود، تکمیل بلوار مصلی، تعریض و اتصال خیابان هفت‌تیر، ایجاد مسیرهای ارتباطی جدید و تأمین پارکینگ، مجموعه‌ای از اقداماتی هستند که باید در یک برنامه منسجم و مرحله‌بندی‌شده دنبال شوند.

اجرای چنین برنامه‌ای نیز بدون همکاری فرمانداری، شهرداری، راهداری، پلیس راهور، اصناف و دیگر دستگاه‌های مرتبط، به نتیجه مطلوب نخواهد رسید.

هدف از حل ترافیک، خالی کردن مرکز قائمیه از مردم نیست. مرکز شهر محل کسب‌وکار، خرید و دریافت خدمات است و رونق آن به حضور مردم وابسته است.

بنابراین، هدف باید خارج کردن ترافیک غیرضروری از مرکز شهر باشد، نه خارج کردن مردم از مرکز.

خودرویی که مقصدش قائمیه است باید دسترسی مناسب داشته باشد، اما خودرویی که صرفاً در مسیر شیراز، اهواز، بوشهر یا یاسوج عبور می‌کند، نباید الزاماً از قلب شهر بگذرد.

گره ترافیکی قائمیه با یک خیابان جدید به‌تنهایی باز نمی‌شود؛ مدیریت درست، ایجاد مسیرهای جایگزین، ساماندهی توقف‌ها و اجرای یک برنامه مرحله‌بندی‌شده می‌تواند به‌تدریج این گره را باز کند.

خبرنگار: ایمان احمدی 

انتهای خبر/ ۲۲۴۲۲۴